HISTORIE
Feng Shui, Historie
Feng Shui betekent letterlijk ‘wind en water’. De eerste aantekeningen en verwijzingen naar dit begrip zijn enkele duizenden jaren oud; de vroegste vermelding van ‘wind en water’ voert naar het schijnt zo’n 4.000 tot 5.000 jaar terug. Om het begrip te ontcijferen, moet men ernaar kijken door de ogen van de mensen van toen. Aangezien Feng Shui beschrijft hoe mensen door de uiterlijke invloeden van onze leefomgeving worden gevormd, koos men als symbool twee van de belangrijkste verschijningsvormen van de natuur: wind en water. Zowel wind als water vertegenwoordigen bovendien zeer machtige natuurverschijnselen, tomeloze energieën, die vaak moeilijk te beteugelen zijn. Derhalve moest men ermee op goede voet komen te staan. De wind werd beschouwd als de zacht waaiende hemelbode. Hij blaast de zegenrijke wolken naar ons toe en voert daarbij het vruchtbaarheid schenkende water mee. Met de Feng Shui werd echter vooral uitgedrukt dat alles wat ons in de zichtbare en onzichtbare wereld omgeeft, uit energie bestaat. De oorsprong van Feng Shui ligt in Azië, waarbij China als land van oorsprong wordt beschouwd. Het toepassen ervan behoorde als vanzelfsprekend tot de dagelijkse praktijk. Het toepassen en bestuderen van Feng Shui was echter slechts voorbehouden aan priesters. De heersers van de opeenvolgende dynastieën lieten zelfs uitgebreide begraafplaatsen aanleggen volgens de leer van de Feng Shui, om het lot van hun keizerlijke nakomelingen positief te beïnvloeden. Men geloofde namelijk dat dit afhankelijk was van het gunstig stemmen van de voorouders in het hiernamaals. Alle grote bouwwerken van China, zoals de Verboden Stad en de Chinese Muur, werden volgens exact vastgestelde Feng Shui criteria opgetrokken. Zelfs de locatie werd vanuit de Feng Shui bepaald. Zo is in de loop van duizenden jaren een onschatbare bron van kennis en ervaring ontstaan, die tot op de dag van vandaag bewaard en toegepast is gebleven. De Culturele Revolutie bracht uiteraard een grote verstoring teweeg. In die periode was de toepassing van Feng Shui ten strengste verboden omdat een dergelijk ‘achterhaald en op bijgeloof gebaseerd systeem’ ogenschijnlijk niet in een modern staatsbestel zou passen. Het is in dit verband echter opmerkelijk dat zelfs Mao Ze dong, hoewel hij Feng Shui verboden had, zelf een expert van deze verheven kunst was, die hij heimelijk maar met veel geestdrift toepaste. Veel Chinezen hebben door het verbod de toegang tot deze oude kennis verloren. Door de naar het buitenland gevluchte Feng Shui meesters kon de traditie echter overleven. Via Amerika heeft het inmiddels zijn weg naar Europa gevonden.
